บทที่ 6 หมาป่าแห่งแดนเหนือ กฎของเรา

บทที่ 6 หมาป่าแห่งแดนเหนือ กฎของเรา

ชานนครหลวง ศาลาพักม้าสิบลี้

สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดวังเวง

ฝุ่นเหลืองปลิวคลุ้งเต็มฟ้า จนเงาร่างนครหลวงอันยิ่งใหญ่ในระยะไกลถูกย้อมด้วยหมอกมัวราวภาพวันสิ้นโลก

ในสายลมปะปนด้วยกลิ่นสนิมเหล็กอันเย็นเยียบ

มันคือกลิ่นที่ลอยออกจากเกราะเหล็กสามพันชุด จากเครื่องจักรสังหารสามพันคน

กลิ่นที่เรียกว่า “ความตาย”

ทหารม้าสามพันนายนิ่งสงบราวผืนป่า

พวกเขาคือ “หมาป่าแห่งแดนเหนือ”

ฝันร้ายบนทุ่งหญ้าชายแดน ที่เพียงเอ่ยชื่อก็ทำให้เด็กของชนเผ่าต่าง ๆ หยุดร้อง