เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 สิ่งชั่วร้าย
เทศกาลโคมไฟในวันนี้จัดยาวไปจนดึกมาก
กระทั่งท้องฟ้าเริ่มสว่าง ผู้คนถึงค่อย ๆ ทยอยแยกย้ายกันไป
ซ่งทิงหว่านกับพวกเพื่อน ๆ ดื่มเหล้าผลไม้รสหวาน แล้วก็ครึกครื้นกันอยู่ในโรงเตี๊ยมตลอดทั้งคืน
พอฟ้าสาง พวกเขาถึงเดินออกจากโรงเตี๊ยม พ่อค้าแม่ค้าหลายร้านยังไม่อยากเก็บแผง พอเห็นว่ามือของซ่งทิงหว่านไม่มีโคมไฟสักดวง ก็รีบส่งเสียงเรียกลูกค้ากันอย่างกระตือรือร้น
ทั้งสี่คนเดินโซเซไปมา พอเล่นสนุกกันจนเต็มที่แล้วก็เริ่มหมดสภาพ ไป๋หลี่ซี่เจียงเกาะไหล่ม่อฉีจี้ ทำตัวเอาแต่ใจ ปล่อยให้ผู้บำเพ็ญกายลากเขาเดินไปเงียบ ๆ อย่างจนใจ
ฉินสี่เองก็ดื่มจนหน้าแดงก่ำ กอดแขนซ่งทิงหว่านไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย
“เซียนจื่อท่านนี้ช่างงดงามจริง ๆ รับโคมมังกรเหินสักดวงไปเข้าคู่กับท่านไหมขอรับ”
“โคมวาดเซียนของข้าต่างหากที่เหมาะกับเซียนจื่อที่สุด! มีวงแสงที่ช่วยขับให้ใบหน้าดูเปล่งปลั่ง ยิ่งเสริมบุคลิกเซียนจื่อได้มากกว่าโคมมังกรเหินของเจ้าอีก!”
พ่อค้าหลายคนต่างก็ชมความงามของซ่งทิงหว่านไปพลาง แขวะกันเองไปพลาง