เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 ล้างโลกกับค่ายกลบูชายัญคนเป็น
เพียงชั่วพริบตา เมื่อได้โอสถเติมปราณที่ได้ผลชะงัดจากซ่งทิงหว่าน เหล่าศิษย์พี่ชายหญิงขั้นจินตานก็แบ่งคนไว้ไม่กี่คนให้ผลัดกันประคองม่านอาคม ส่วนที่เหลือรีบเหาะเข้ามาช่วยซ่งซือเหยารับมือกับไอมาร
“จินตานกระจอกไม่กี่คน แม้แต่ข้าอยู่ตรงไหนยังหาไม่เจอเลย ฮี่ๆ...”
ไอมารสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ตรงข้างคอศิษย์คนหนึ่ง ก่อนส่งเสียงอย่างพอใจ “หอมจริงๆ หิวมาตั้งหลายสิบปี ในที่สุดก็จะได้กินให้อิ่มสักที...”
พูดจบ มันก็เหมือนจะรับรู้ว่ามีขุมพลังแข็งแกร่งหลายสายจับตำแหน่งของมันได้อย่างรวดเร็ว แต่มารตนนี้กลับไม่กลัว มันหัวเราะลั่น ก่อนที่ไอมารซึ่งรวมตัวเป็นก้อนจะแตกกระจายออก
ชั่วพริบตาต่อมา เหล่าผู้อาวุโสก็ปรากฏตัวขึ้นที่นี่ แต่เขตแดนมารกลับหายไปในเวลาเดียวกัน
“เขตแดนมารหรือ?”
ผู้อาวุโสเชวี่ยอิ่งมองถนนที่มีเพียงบริเวณหนึ่งว่างเปล่า สีหน้าเคร่งเครียด
“ดูจากกลิ่นอายที่เหลืออยู่ มารตนนั้นน่าจะอยู่แค่ขั้นหยวนอิง แล้วมันมีเขตแดนมารได้อย่างไร”
ต้องมีพลังบำเพ็ญตั้งแต่ขั้นฮว่าเสินขึ้นไปถึงจะมีเขตแดนของตัวเองได้ มีข้อยกเว้นอยู่เพียงอย่างเดียว