เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 สัตว์ลวงก่อเรื่อง
“ทะ...ท่านเซียน”
ทั้งสี่คนในครอบครัวชะงักไปพร้อมกัน ผู้ใหญ่บ้านเป็นคนแรกที่ได้สติ เขาดึงภรรยาให้คารวะท่านเซียน เด็กหญิงทั้งสองก็รีบก้มตัวตามพ่อแม่
นางยกมือขึ้นเบา ๆ ส่งปราณวิญญาณไปประคองพวกเขาไว้ พอตั้งสติได้ ผู้ใหญ่บ้านจึงเพิ่งนึกถึงสิ่งที่นางพูดเมื่อครู่
“ท่านเซียน...ปรุงยาเซียนให้ลูกสาวข้าหรือขอรับ”
ผู้ใหญ่บ้านเบิกตากว้าง
หมู่บ้านของพวกเขาอยู่ห่างไกล ที่ไกลที่สุดที่เคยไปก็มีแค่สองเมืองแถวนี้ แต่พวกเขาเคยได้ยินผู้บำเพ็ญเพียรหลายคนบ่นว่ายาโอสถราคาแพง ดูเหมือนเงินทองที่คนธรรมดาใช้กันจะซื้อไม่ได้ด้วยซ้ำ พวกนายท่านในเมืองจึงเรียกมันกันว่ายาเซียน
ซ่งทิงหว่านได้ยินก็ชะงักไป ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ “ยาเซียนอะไรกัน เป็นแค่โอสถระดับสามที่ผู้บำเพ็ญสายโอสถทั่วไปก็ปรุงได้เท่านั้นเอง”
ผู้ใหญ่บ้านกับคนในครอบครัวไม่เข้าใจหรอกว่าระดับสามหรือผู้บำเพ็ญสายแพทย์คืออะไร แต่สิ่งที่ท่านเซียนพูดถึงอย่างไม่ใส่ใจนั้น อาจเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่มีวันได้แตะต้องไปตลอดชีวิต
“นี่นะ เสี่ยวหยากินแล้วหูก็จะหายไป” ซ่งทิงหว่านเดินผ่านผู้ใหญ่บ้านกับภรรยาไป ก้มตัววางยาในมือเด็กหญิงหูหนูที่ยังยืนงงอยู่