เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 เซี่ยฉี: แม้ต้องเอาชีวิตเข้าแลก ข้าก็จะปกป้องซ่งหมิงเสวี่ยให้ปลอดภัย
หลี่เฝิงเจินเห็นบุตรศิษย์เอกของตนในสภาพป่วยกระเสาะกระแสะ เสื้อผ้าหลุดลุ่ย แถมยังไม่มีความระแวดระวังแม้แต่น้อยก็บันดาลโทสะ ยิ่งนึกถึงเรื่องที่บังอาจบำเพ็ญคู่ธาตุเหมันต์วารีแถมยังปกปิดตนไว้อีก หลี่เฝิงเจินก็ยิ่งโกรธจนแทบคลั่ง
เขาลงมือจิ้มหัวซ่งหมิงเสวี่ยตรง ๆ จนหัวของอีกฝ่ายง่อนแง่นไปมา:
“ยามนี้อยู่ในช่วงการแข่งขันประลองใหญ่สำนัก ร้อยตระกูลนิกายต่างมาชุมนุมกันที่นี่ ทั้งชนชั้นต่ำสูง เหล่าอสูรร้ายมารร้าย ในสำนักหมิงเต้าตอนนี้มีสิ่งใดบ้างที่ไม่มี?”
“หากเมื่อครู่เป็นศัตรูระดับแปรเทวะแอบลอบเข้ามา อาจารย์ก็คงมีหน้าที่แค่เก็บศพให้เจ้าแล้ว!”
《แมวน้อยดูไม่ยอมรับเลยนะเนี่ย》
《ฮ่าๆ หมิงเสวี่ยคิดว่าใครเข้ามานะ! หัวสุนัข.jpg》
《คนข้างบน อย่ามัวแต่แกล้งถามในสิ่งที่รู้เลย》
《พวกเธอไม่คิดว่าเมื่อกี้เสี่ยงมากเหรอ? ซ่งหมิงเสวี่ยเข้าใจผิดว่าหลี่เฝิงเจินคือเซี่ยฉี เคราะห์ดีที่ยังไม่ได้ทันพูดอะไรพร่ำเพรื่อออกมา ไม่อย่างนั้นฉันว่าหลี่เฝิงเจินคงหักขาเซี่ยฉีแน่ๆ ฮ่าๆ!》
《หลี่เฝิงเจินคงจะบอกให้เซี่ยติ้งเหยาพาหลานชายสุดที่รักกลับไป เขาไม่เอาแล้ว》