เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 คนไม่ได้เรียนหนังสือแบบนี้ พอสารภาพรักก็เอาเรื่องที่สุด
สิ้นคำพูดนี้ ซ่งหมิงเสวี่ยที่กำลังจมอยู่ในภวังค์ความคิดว่าควรจะโน้มน้าวท่านอาจารย์ของข้าอย่างไรก็พลันเงยหน้าขึ้น ทันใดนั้นสายตาก็ประสานกันกับเซี่ยฉีที่ทำหน้าจริงจังอย่างที่สุด
เซี่ยฉีมักชอบทำหน้ายิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยอยู่เสมอ ทว่ายามนี้บนใบหน้าของเขากลับไม่หลงเหลือเค้าลางของการล้อเล่นแม้แต่น้อย ดวงตาของเขามุ่งมั่นแน่วแน่ นัยน์ตาแดงที่ดูมีเสน่ห์คู่นั้นแฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยวอันร้อนจัดและไร้สิ้นสุด ในเวลานี้เมื่ออยู่ต่อหน้าหลี่เฝิงเจิน เขาก็คล้ายกับกำลังให้คำมั่นสัญญาที่ยิ่งใหญ่ประการหนึ่ง
“ท่านเจ้าสำนักหลี่ ท่านไม่ได้มีแค่ลูกศิษย์คนเดียว ข้าจะช่วยศิษย์พี่เอง!”
“หากข้ายังอยู่ตราบใด ข้าจะไม่มีวันปล่อยให้ซ่งหมิงเสวี่ยเกิดเรื่องอันตรายเด็ดขาด!”
《ไม่ไหวแล้ว ช่วงนี้มีจุดให้บ่นเยอะมาก จนไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี》
《เซี่ยฉี เจ้ามัน...》
《แบบนี้มันต่างจากไปสู่ขอตรงไหน?》
《ไม่ไหวแล้ว ชางอวิ๋น เจ้าขายคู่จิ้นแรงเกินไปแล้ว!》
《ไม่ไหวแล้ว สีหน้าซ่งหมิงเสวี่ยตอนนี้! เขาตกหลุมรักแล้วใช่ไหม ฮือออ!》