บทที่ 58 ในที่สุดก็ตื่นขึ้นเสียที

บทที่ 58 ในที่สุดก็ตื่นขึ้นเสียที

"ที่แท้ก็เพราะเหตุผลนี้พวกเจ้าถึงได้ปฏิบัติต่อเซียวหรันเช่นนี้ มิน่าเล่าสำนักหลิงอวิ๋นของพวกเจ้าถึงไม่เจริญก้าวหน้าเสียที"

"ความลับรึ? ตระกูลเซียวของพวกเราไม่มีความลับอันใดทั้งนั้น?"

ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวด้วยสีหน้ามืดมน

"ไม่มีความลับอันใดงั้นรึ? หึๆ? อย่ามาแสร้งทำไขสือต่อหน้าพวกเราหน่อยเลย หากไม่มีอันใดแล้วตระกูลเซียวของพวกเจ้าจะพัฒนาก้าวกระโดดมาถึงขั้นนี้ได้อย่างกะทันหันได้อย่างไร? เหตุใดถึงมีขั้นชีพจรวิญญาณมากมายถึงเพียงนี้? ถึงกับมีขั้นชีพจรวิญญาณมากกว่าสำนักอย่างสำนักหลิงอวิ๋นของพวกเราเสียอีก อีกทั้งเมฆอัสนีที่ลอยอยู่เหนือตระกูลเซียวของพวกเจ้านั่นมันคือสิ่งใดกัน!"