กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 59 ทั้งหมดล้วนเพื่อเซียวหรัน
"ตาแก่ที่เพิ่งตบหน้าข้าเมื่อครู่อยู่ที่ใดกันนะ? โตมาจนป่านนี้เพิ่งเคยถูกคนตบหน้าเป็นครั้งแรกแท้ๆ!"
เซียวเจิ้นเฟยลูบใบหน้าพลางแสยะยิ้มเย็นชา สายตามองไปยังหานเจิ้นที่ถูกเซียวหรันเตะกระเด็นจนหมดสติไป จากนั้นจึงสาดน้ำเย็นขันหนึ่งใส่หน้าอีกฝ่ายเพื่อปลุกให้ตื่นขึ้น เหมือนดั่งที่อีกฝ่ายเคยสาดน้ำปลุกพวกตนเมื่อก่อนหน้านี้
"เมื่อครู่ตบหน้าข้าไปฉาดนั้นสบายมือดีหรือไม่?"
หานเจิ้นสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยน้ำเย็นเฉียบ ก็พลันเห็นเจ้าอ้วนที่เพิ่งถูกตนตบหน้ากำลังมองมาด้วยรอยยิ้ม ทว่าสุ้มเสียงยามอีกฝ่ายเอ่ยปากกลับชวนให้ขนหัวลุกยิ่งนัก
"พวกเจ้า... เป็นไปได้อย่างไร?"
หานเจิ้นเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน
"เป็นไปได้อย่างไรที่มิได้ถูกพิษอย่างนั้นรึ?"