บทที่ 57 ไฟยังร้อนไม่พอ

บทที่ 57 ไฟยังร้อนไม่พอ

อ๊าก!

เซียวหรันคำรามก้องอยู่ในใจ ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งตัว ข่าวที่เชิญเหล่าผู้อาวุโสมายังสำนักหลิงอวิ๋นนั้นเป็นเขาที่ส่งออกไปจริงๆ ทว่าในตอนนั้น เขาไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่าพวกเบื้องสูงของสำนักหลิงอวิ๋นกลุ่มนี้จะเป็นเดรัจฉานในคราบมนุษย์เช่นนี้!

เมื่อเห็นผู้อาวุโสดื่มสุราพิษในจอกลงไปทีละคน เซียวหรันก็เบิกตากว้างด้วยความโกรธแค้น นัยน์ตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยปูดโปน ภายในใจกู่ร้อง ร่างที่ถูกโซ่ตรวนพันธนาการดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง โลหิตสดๆ จากบาดแผลหยดลงสู่พื้นอย่างไม่ขาดสาย

เขาคิดจะใช้ร่างกายพุ่งชนกำแพงเพื่อดึงดูดความสนใจของเหล่าผู้อาวุโส แต่กลับถูกคนของหานผู่กดทับเอาไว้แน่นตรงนั้น

เขาที่สูญสิ้นการบ่มเพาะในยามนี้ไม่มีทางดิ้นหลุดได้เลยแม้แต่น้อย!