กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 741 ไปตายพร้อมกับลูกของเจ้าเสียเถิด
อู๋จิงเริ่มจากตื่นตระหนก พยายามข่มใจให้สงบ จนตอนนี้ลนลานไปหมดแล้ว
นางไม่รู้แล้วว่าควรทำอย่างไร
“นายท่าน นายท่าน รอก่อน ข้าน้อยจะส่งคนไปตามหมอหลวงมาเดี๋ยวนี้!”
หลังลังเลและต่อสู้กับใจอยู่หลายครั้ง อู๋จิงก็รีบบอกเหลิ่งเยวี่ย ก่อนหันหลังวิ่งออกไปทันที
เหลิ่งเยวี่ย “……”
ข้ายังจะมีชีวิตรอหมอหลวงมาหรือ?
แย่แล้ว…
ภาพลักษณ์ยอดคนของคราวนี้พังทลายหมดสิ้น พังจนไม่เหลือทางกอบกู้แล้ว
ขณะที่กำลังคิด อาการปวดบีบรัดในท้องก็ถาโถมท่วมฟ้าดินเข้ามาอีกครั้ง เหลิ่งเยวี่ยไม่ทันตั้งตัว รู้สึกว่าตนเกือบจะเจ็บจนหมดสติไปเสียแล้ว