เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 722 ยุบองครักษ์เงาเถิด
เหนือความคาดหมาย เหลิ่งเซียวไม่ได้ตื๊อต่อ แต่พูดเพียงคำว่า “ได้” แล้วลุกขึ้นทันที
ไป๋เฮ่อแปลกใจเล็กน้อย ข้าวยังคาปากอยู่ เขาเบิกตาจ้องเหลิ่งเซียวที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“เจ้า…”
“ข้าจะไปหาเหลิ่งเยว่กับเย่จิ่วเฉิน แล้วบอกพวกเขาว่าเจ้าบอกข้าทุกอย่างแล้ว”
พูดจบ เหลิ่งเซียวก็ไม่คิดจะรั้งอยู่ต่อแม้แต่น้อย ก้าวเท้าจะจากไปทันที
แม่งเอ๊ย!
ใบหน้าไป๋เฮ่อเขียวคล้ำ ข้าวในปากก็ไม่สนใจจะกลืน เขาผุดลุกขึ้นมาคว้าตัวเหลิ่งเซียวไว้ทันที
“เหลิ่งเซียว เจ้าทำเช่นนี้ไม่ถูกนะ เราสองคนไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกัน ก่อนหน้านี้เจ้าไม่ได้บอกหรือว่าจะยอมบุกน้ำลุยไฟให้ข้าโดยไม่เสียดายชีวิต? ตอนนี้ข้าไม่ได้ต้องการให้เจ้าบุกน้ำลุยไฟ อย่างน้อยเจ้าก็อย่ามาทำร้ายข้าได้หรือไม่?”
เหลิ่งเซียวหันหลังให้ไป๋เฮ่อ เมื่อได้ยินเช่นนั้น มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่ได้ แต่เขารีบเก็บรอยยิ้มนั้นไปอย่างรวดเร็ว