เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 723 สามวัน
อู๋จิงมองเหลิ่งเยว่ด้วยแววตาซับซ้อนอยู่ครู่หนึ่ง คราวนี้นางไม่ได้ยืนกรานปฏิเสธเพื่อโต้แย้งแทนตนเอง และไม่ได้คุกเข่าต่อหน้าเหลิ่งเยว่เหมือนก่อนเพื่อสาบานว่าชั่วชีวิตนี้จะไม่แต่งงาน
อู๋จิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าเหลิ่งเยว่
เหลิ่งเยว่ “……”
ข้าเผลอแค่ครู่เดียว เหตุใดเจ้าถึงคุกเข่าลงแล้วเล่า?
บรรยากาศเงียบลงชั่วครู่
เย่จิ่วเฉินมองเหลิ่งเยว่กับอู๋จิงเงียบ ๆ ไม่ได้พูดอะไร ตอนแรกเขาเคยรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้างที่เหลิ่งเยว่เอาคนใต้บังคับบัญชาของเขาไปสยบ แต่ตอนนี้เขากลับยอมรับได้อย่างเป็นธรรมชาติแล้ว
คนเช่นเหลิ่งเยว่ ไม่ว่าใครก็ตามที่อยู่ข้างกายนาง ต่างก็จะค่อย ๆ โน้มใจเข้าหานาง
บนโลกนี้มีคนประเภทนี้อยู่จริง ๆ เป็นคนที่มีพลังเช่นนั้น
เหลิ่งเยว่ก็คือคนประเภทนั้น