เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 717 ยุคนี้พูดโกหกช่างยากเหลือเกิน
เหลิ่งเซียวไม่เชื่อ แต่สถานการณ์ตรงหน้าก็ไม่เปิดโอกาสให้เขาไม่เชื่อ
เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า แล้วหันไปมองสีหน้าของเหลิ่งฉือ คิดอยู่ครู่หนึ่งก็ยังกลืนคำพูดที่จ่ออยู่ตรงปลายลิ้นลงไป
เวลานี้สีหน้าของฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่งและคนอื่น ๆ ที่อยู่ในรถม้าก็เคร่งขรึมหม่นหมองอย่างยิ่ง
ดูเหมือนทุกคนจะยังยอมรับความจริงไม่ได้ว่า ตั้งแต่นี้ไปพวกเขาต้องแยกทางกับเหลิ่งเยวี่ย
หรือจะพูดว่า เรื่องเกิดขึ้นแล้ว แต่พวกเขาราวกับยังอยู่ในสภาพสับสนงุนงง
ทุกคนไม่มีแก่ใจนัก ถึงกับเหม่อลอยขณะบังคับรถม้า
ผลจากความเหม่อลอยก็คือ จู่ ๆ มีคนพุ่งออกมาขวางหน้ารถม้า เหลิ่งฉือกับเหลิ่งเซียวไม่ทันสังเกตเห็นในทันที ครั้นรู้ตัวก็เห็นว่ารถม้าใกล้จะชนเข้าแล้ว เหลิ่งฉือจึงรีบตะโกนเสียงดัง ส่วนเหลิ่งเซียวก็กระตุกบังเหียนอย่างรวดเร็ว หักเปลี่ยนทิศทาง