เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 714 ตัดขาดความสัมพันธ์
เหลิ่งฉือโกรธจริง ๆ ฝ่ามือนี้แทบจะใช้เรี่ยวแรงทั้งหมด รอยนิ้วมือทั้งห้าบนหน้าเหลิ่งเยวี่ยแดงก่ำและบวมปูดนูนสูง ดูแล้วสะเทือนขวัญยิ่งนัก
เยว่เฉิงกับอู๋จิงยืนดูอยู่ข้าง ๆ จนแทบไม่กล้าหายใจ
คลื่นโทสะมหาศาลปั่นป่วนอยู่ในดวงตาของเย่จิ่วเฉิน แต่คนที่ตบเหลิ่งเยวี่ยคือบิดาของนาง คือเหลิ่งฉือ เขาจึงทำอะไรไม่ได้
เขาปวดใจ เขาเดือดดาล
เหลิ่งเซียวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ยังรู้สึกปวดใจ แล้วเหลิ่งฉือจะไม่ปวดใจได้อย่างไร
แต่ถึงจะปวดใจ เขาก็ไม่เสียใจที่ทำลงไป
หากให้ทำอีกครั้ง เขาก็ยังจะตบหน้าเหลิ่งเยวี่ยเช่นเดิม
เขาจ้องตาเขม็ง ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดแดงก่ำ ร่างกายเริ่มสั่นเทิ้ม แต่กลับกำหมัดแน่น อดกลั้นและกดข่มโทสะไว้
“ท่านพ่อ ท่านพ่อโปรดระงับโทสะก่อน ข้าจะพาท่านกลับไป”