กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 701 โดนกระทบกระเทือนเข้าแล้ว
แม้ใบหน้าคมชัดของเย่จิ่วเฉินจะชะงักงัน แต่สมองกลับหมุนอย่างรวดเร็ว ดวงตาดำก็มีคลื่นโหมกระหน่ำราวกับกำลังหาทางถอนตัวจากตรรกะชวนงุนงงของเหลิ่งเยวี่ยให้เร็วที่สุด
เหลิ่งเยวี่ยกลับเร่งเขาอย่างหงุดหงิด “มัวอึ้งอะไรอยู่ รีบเขียนสิ?”
กล่าวพลางยัดพู่กันใส่มือเย่จิ่วเฉินโดยตรง
สีหน้าเย่จิ่วเฉินชะงักไป ก่อนความงุนงงบนใบหน้าจะเลือนหาย เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มมีเลศนัย
เย่จิ่วเฉินค่อย ๆ วางพู่กันลง
เหลิ่งเยวี่ย “???”
“เยวี่ยเอ๋อร์ พวกเราเคยพูดกันเมื่อใดว่าจะแจ้งข่าวให้เจียงทิงไป๋กับเย่โม่หาน?”
“ไม่เคยพูดนี่”
“แล้วนี่เจ้าจะ…”