เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 699 พิธีบวงสรวงฟ้า
เมื่อเห็นเหลิ่งเยว่พูดอย่างเคร่งขรึมเป็นงานเป็นการและทำท่าราวกับเป็นเรื่องจริง องค์หญิงใหญ่เจียมู่ก็ไม่อาจพูดอะไรต่อ
ทว่าทุกคนที่อยู่ตรงนี้ล้วนเป็นจิ้งจอกเฒ่า ย่อมไม่คิดเชื่อคำพูดของเหลิ่งเยว่จริง ๆ แน่นอนว่าเหลิ่งเยว่ก็ไม่ได้หวังให้พวกเขาเชื่อเช่นกัน
พวกเจ้าปักใจว่าเป็นฝีมือพวกเราแล้วจะอย่างไร?
มีหลักฐานหรือ?
ข้อกล่าวหาทุกอย่างที่ไม่มีหลักฐาน ล้วนเป็นการหาเรื่องทั้งนั้น
เย่จิ่วเฉินไม่พูดอะไรตั้งแต่เมื่อครู่ ไม่มีเจตนาอื่น เพียงไม่อยากขัดจังหวะเหลิ่งเยว่เท่านั้น
อีกทั้งตลอดเวลาที่เหลิ่งเยว่พูด เขาก็มองนางด้วยสายตาเอ็นดูและตามใจ ทำเอาคนหลายคนในห้องอิ่มอาหารสุนัขกันถ้วนหน้า
องค์หญิงใหญ่เจียมู่ละสายตาจากเหลิ่งเยว่แล้วหันกลับไปมองเย่จิ่วเฉินพอดี จึงเห็นภาพนี้เข้าพอดิบพอดี
ครู่หนึ่งองค์หญิงใหญ่เจียมู่ยิ้มบาง ๆ “คุณชายเย่กับแม่นางเหลิ่งรักใคร่กันดีจริง ช่างทำให้พวกคนไร้คู่เช่นพวกเราอิจฉายิ่งนัก”