กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 695 ตายก็ตายด้วยกัน
องค์หญิงใหญ่เจียมู่กับหัวจางนั่งอยู่ริมหน้าต่าง หงเหยายืนอยู่ด้านหลังองค์หญิงใหญ่เจียมู่
“องค์หญิง พวกเขามาแล้ว”
พอหงเหยาพูดจบ องค์หญิงใหญ่เจียมู่ก็หยุดชงชาในมือ อุบตาลงมองผ่านหน้าต่างไปด้านล่าง แล้วเห็นเย่จิ่วเฉินยืนอยู่ข้างรถม้าจริง ๆ
เพียงแต่หลังลงจากรถม้า เขาไม่ได้ขึ้นมาชั้นบนทันที แต่หันกลับไปยื่นมือเข้าไปในรถ
แววตาขององค์หญิงใหญ่เจียมู่ไหววูบ
ดูท่าคราวนี้จะไม่ได้มาเพียงเย่จิ่วเฉินคนเดียว
ระหว่างครุ่นคิด ก็เห็นมืออีกข้างหนึ่งวางลงบนฝ่ามือของเย่จิ่วเฉิน
มือนั้นขาวผ่องและเล็กบอบบาง มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นมือสตรี
“เอ๊ะ?”