เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 696 องค์หญิงผู้นี้มาเองโดยไม่ได้รับเชิญ
เย่จิ่วเฉิน อู๋จิงกับเยว่เฉิงไม่สนใจคำพูดของหัวจาง หงเหยาก็เช่นกัน ส่วนเหลิ่งเยวี่ยกับองค์หญิงใหญ่เจียมู่กำลังสบตากันอย่างไร้เสียง คล้ายกำลังสื่อสารบางอย่างต่อกัน หรือไม่ก็หยั่งเชิงกันอยู่
ใบหน้าเหี่ยวย่นของหัวจางพลันกระอักกระอ่วน บรรยากาศรอบข้างราวกับมีฝูงกาบินร้อง “กา ๆ” ผ่านไป พร้อมกระพือปีกไปด้วย
หัวจางเป็นขุนนางใหญ่ในราชสำนักแคว้นเชียงอู๋ ไม่เคยต้องเผชิญกับเรื่องเช่นนี้มาก่อน ทว่าคนตรงหน้าไม่มีใครที่เขาสามารถล่วงเกินได้เลย
โดยเฉพาะหลังจากรู้ว่าอาต้ากับอาเอ้อร์เป็นคนของผูปายา เขาก็เริ่มตีตัวออกห่างจากทั้งสองทีละน้อย แม้แต่การออกไปพบปะผู้อื่นก็ไม่พาพวกเขาไปด้วย พอมองสถานการณ์ตรงหน้า จึงรู้สึกอ้างว้างขึ้นมาทันที
โลกเสื่อมทราม จิตใจคนไม่เหมือนเก่าแล้ว!
หัวจางถอนหายใจหนัก ๆ แล้วกลับไปนั่งที่เดิม
วันนี้เขาจะเป็นแค่ตัวประกอบ คอยดูว่าคนเหล่านี้จะก่อคลื่นยักษ์ใหญ่เช่นใดก็แล้วกัน
บรรยากาศเงียบลงเพียงชั่วอึดใจ