เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 693 ข้าไม่อยากพบเจ้าอีก
การกระทำของอาจิ่วทำให้เยว่เฉิงชะงัก เขาขมวดคิ้วมองนางแวบหนึ่ง ก่อนหันไปมองเย่จิ่วเฉินราวกับขอคำชี้แนะ
เย่จิ่วเฉินเองก็ดูเหมือนนึกไม่ถึงว่าอาจิ่วจะพุ่งออกไปในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้
คิ้วกระบี่ขมวดเล็กน้อย
“อาจิ่ว?”
“นายท่าน อาจิ่วไม่ได้จะขอร้องแทนใต้เท้าหลาน เพียงแต่มีบางคำที่อยากพูดกับใต้เท้าหลาน อาจิ่วขอรับรองกับท่านว่าเมื่อพูดจบแล้ว อาจิ่วจะปลิดชีวิตเขาด้วยมือตนเอง!”
ขณะพูด อาจิ่วก็จ้องหลานจื๋ออย่างหนักแน่น
“อาจิ่วเชื่อว่าเขาคงไม่อยากตายด้วยน้ำมือผู้อื่น”
ยามนี้บนร่างหลานจื๋อมีบาดแผลทั้งเล็กและใหญ่หลายแห่ง กระบี่หนึ่งเล่มที่แทงทะลุอกอย่างสาหัสทำให้เขาไม่มีโอกาสหนีหรือพลิกสถานการณ์ได้อีกแล้ว
เขายืนอยู่กับที่ แผ่นหลังพิงต้นไม้ ราวกับมีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะประคองร่างไว้ ไม่ให้ล้มลงต่อหน้าอาจิ่ว