กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 684 นี่มันช่างปล่อยวางเกินไปแล้ว
ตอนเหลิ่งเยวี่ยพูดประโยคนี้ ใบหน้ายังคงไร้สีหน้าพิเศษใด ๆ แม้แต่น้ำเสียงก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด ผูปายากลับมองเห็นแววท้าทายและหยอกเย้าในดวงตาของนาง
แม้แต่คำสุดท้ายก็ยังมีเสียงสูงขึ้นเล็กน้อย
ผูปายารู้สึกอึดอัดในอกขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
ข่านแห่งแคว้นเชียงอู๋ เจ้าเชื่อหรือไม่?
ผูปายาหรี่ตาลงทันที ต้องเป็นความมั่นใจแบบไหนกัน ถึงทำให้เหลิ่งเยวี่ยพูดอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยมเช่นนี้ได้?
คนที่เคยปั่นป่วนและเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ของซีเหลียงกับต้าโจว ย่อมไม่ใช่คนพูดจาเหลวไหล
ที่นางพูดเช่นนี้ ย่อมต้องมีความมั่นใจพอ
แล้วเย่จิ่วเฉินส่งนางมาเรียกคนจากเขาด้วยจุดประสงค์อะไร?
ตอนนี้เย่จิ่วเฉินอยู่ที่ใด?