เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 676 เดิมทีพวกเขาก็เป็นคนจากโลกเดียวกัน
ใบหน้าของป๋อฝูบิดเบี้ยวจนผิดรูป มองไม่ออกว่าเดิมทีมีหน้าตาเช่นไร ดวงตาก็บวมจนผิดรูป ทำให้มองแสงในแววตาของเขาไม่ชัด
ถึงกระนั้น อาจิ่วยังคงแยกแยะถ้อยคำที่ป๋อฝูอยากบอกนางจากแววตาของเขาได้อย่างชัดเจน
เขาบอกว่า “อาจิ่ว จงมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดี ดูแลตัวเจ้าและเฮิงเอ๋อร์ให้ดี หากมีชาติหน้า ข้าจะต้องพบเจ้าให้เร็วกว่านี้แน่นอน”
หัวใจของอาจิ่วราวกับหยุดเต้นลงในชั่วขณะนั้น เลือดในกายประหนึ่งไม่ไหลเวียนอีกต่อไป นางรู้สึกหนาวเหน็บและแข็งทื่อไปทั้งร่าง กล้ามเนื้อทุกมัด ผิวหนังทุกส่วนล้วนเจ็บปวดจนนางแทบจะทานทนไม่ไหว
ไม่!
ไม่ได้!
ท่านพี่ของนางจะพูดเช่นนี้กับนางได้อย่างไร?
เขาไม่ได้เคยให้คำมั่นว่าจะอยู่เคียงข้างนางกับลูกไปชั่วชีวิตหรือ? เขาไม่ได้ตัดสินใจแล้วหรือว่าจะฝ่าฟันอุปสรรคไปด้วยกันทั้งครอบครัว?
เขาจะยอมแพ้ไปเช่นนี้ได้อย่างไร?