กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 672 ไต่สวนด้วยตนเอง
อาฝูรู้สึกว่าหัวใจของตนกำลังสั่นระริก แต่ก็ยังทำได้เพียงอดกลั้น ไม่ปล่อยให้ตัวเองแสดงออกมา
อาฝูของนาง สามีของนาง กลับถูกทรมานจนกลายเป็นสภาพเช่นนี้
แม้จะรู้วิธีการของหลานจื๋อมานานแล้ว และคาดไว้ด้วยว่าท่านอาฝูตกอยู่ในมือหลานจื๋อคงไม่มีจุดจบที่ดี ทั้งยังนึกถึงความเป็นไปได้ต่าง ๆ ไว้แล้ว แต่เมื่อได้เห็นด้วยตาตนเอง อาฝูก็แทบอยากฆ่าหลานจื๋อด้วยมือตัวเอง และอยากให้บาดแผลเหล่านั้นมาอยู่บนร่างของตนแทน
เวลานี้ท่านอาฝูห้อยศีรษะอย่างไร้เรี่ยวแรง ดูราวกับตายไปแล้ว
อาฝูรู้สึกว่าทุกครั้งที่หายใจล้วนเจ็บปวด
นางทำได้เพียงกำหมัดแน่น คอยบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้ใจเย็นและอดกลั้น เพื่อยับยั้งแรงกระตุ้นไม่ให้พุ่งเข้าไปช่วยท่านอาฝูเดี๋ยวนั้น