กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 671 ทำได้เพียงอดกลั้น
นับตั้งแต่ตั้งครรภ์มา เหลิ่งเยวี่ยเพิ่งมีอารมณ์แปรปรวนระหว่างตั้งครรภ์เป็นครั้งแรก แต่ก็จัดการดับเปลวเพลิงน้อยนั้นตั้งแต่ยังอยู่ในเปลได้ด้วยตัวเอง
แม้เย่จิ่วเฉินจะไม่ได้แสดงอะไรออกมาภายนอก แต่ในใจกลับเริ่มใส่ใจขึ้นมาแล้ว
ดูท่าแม้ปกติเหลิ่งเยวี่ยจะดูไม่คิดมาก ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน แต่ต่อให้เข้มแข็งเพียงใด ต่อให้เป็นยอดคน ก็ยังเป็นสตรีคนหนึ่ง
เป็นสตรีก็ย่อมมีด้านที่เปราะบาง
เพียงแต่สตรีเช่นเหลิ่งเยวี่ยมักระบายความเปราะบางนั้นออกมาด้วยอารมณ์แบบอื่น
แต่เขาก็ไม่อาจไม่ใส่ใจได้
เหลิ่งเยวี่ยกำลังหวาดกลัว
พอเย่จิ่วเฉินนึกถึงเรื่องนี้ หัวใจก็เหมือนถูกกรีดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเจ็บปวด
“เย่จิ่วเฉิน!”