กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 618 มองไม่เห็นข้า
แสงตะวันแผดจ้ากำเริบเสิบสาน ท้องฟ้าเดือนแปดราวกับจะเทไฟลงมาจากฟ้า ความร้อนทำให้คนเวียนหัว
ขบวนทูตที่กลับแคว้นเชียงอู๋จึงลดความเร็วลงด้วยเหตุนี้
บนรถม้า เหลิ่งเซียวรู้สึกราวกับตนจะถูกย่างสุกได้ทุกเมื่อ จึงอดกังวลเหลิ่งเยวี่ยกับเหลียงเฉี่ยนที่กำลังตั้งครรภ์ไม่ได้
ปกติเหลียงเฉี่ยนก็กลัวร้อนมากอยู่แล้ว ตอนนี้กำลังตั้งครรภ์ ย่อมต้องลำบากยิ่งนัก แต่ในยามเช่นนี้เขากลับไม่ได้อยู่ข้างนาง
เมื่อคิดเช่นนี้ ทั้งตัวเหลิ่งเซียวก็หม่นหมองลงมาก
มองไปที่เหลิ่งเยวี่ยกลับเห็นนางมีสีหน้าสงบนิ่งและเรียบเฉย ราวกับไม่มีเรื่องใดเกิดขึ้น ใบหน้าเย็นชาเฉยเมยกับดวงตาเย็นเยียบประหนึ่งปกคลุมด้วยน้ำแข็งยังคงไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย