เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 619 หยินหยางในร่างมนุษย์
คนทั้งสองยืนประจันหน้ากันอยู่ตรงนั้น เย่จิ่วเฉินมีแผ่นหลังสูงโปร่งสง่าผ่าเผย อำนาจกดดันรอบกายสูงเสียดฟ้าถึง 2.8 เมตร จนคนตรงหน้าหายใจแทบไม่ออก
เห็นได้ชัดแล้วว่า เย่จิ่วเฉินมาหาเขาโดยเฉพาะ
เพราะฉะนั้น ต่อให้แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องก็คงไม่มีประโยชน์
แต่ในคณะคุ้มกันมีคนตั้งมากมาย เขาปะปนอยู่ในกลุ่มจนแทบไม่มีใครสังเกตเห็น แล้วเจ้าหมอนี่เย่จิ่วเฉินหาเขาเจอได้อย่างไร?
มีดวงตาเพลิงทองคำเหมือนซุนหงอคงหรือไร?
คิดถึงตรงนี้ คนผู้นั้นก็รู้สึกพ่ายแพ้อยู่ในใจ ยอมเปิดเผยตัวเสียเลย เขาเงยหน้าขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วถลึงตาใส่เย่จิ่วเฉิน
“ใช่ ไม่ผิด เป็นข้าเอง!”
“อืม เป็นเจ้าก็ดีแล้ว”
เย่จิ่วเฉินเอ่ยขึ้นโดยไม่ทันให้ตั้งตัว จากนั้นก็คว้าคนตรงหน้าไว้ ไม่พูดพร่ำทำเพลง ใช้วิชาตัวเบาเร่งฝีเท้าไล่ตามทูตและคณะคุ้มกันที่เดินทางล่วงหน้าไปแล้วระยะหนึ่ง