เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 611 บางคนถูกลิขิตให้กลายเป็นคนแปลกหน้า
เวลานี้เหล่าทูตแคว้นเฉียงอู๋ถูกปกคลุมและครอบงำด้วยอารมณ์นานัปการ ทั้งความเสียใจ สำนึกผิด เกลียดชัง...
เย่จิ่วเฉินกับเหลิ่งเยวี่ยยังพอไหว เพราะคนที่พวกเขาปลอมตัวเป็นนั้น ปกติไม่ชอบพูดไม่ชอบยิ้มอยู่แล้ว ถึงตอนนี้จะไม่มีปฏิกิริยาหรือสีหน้าเป็นพิเศษ ก็ไม่ทำให้ใครสงสัยหรือสังเกตเห็น
แต่เหลิ่งเซียวทำเช่นนั้นไม่ได้
แม้เหลิ่งเซียวถูกบีบบังคับให้กลายเป็นทูตของแคว้นเชียงอู๋และเดินทางมาเยือนซีเหลียง แต่ครอบครัวของเขาทั้งหมดอยู่ในแคว้นเชียงอู๋และตกอยู่ในมือผู่ปาเหยา ดังนั้นเวลานี้แม้เจียงทิงไป๋จะยังไม่ได้ประกาศผล ความพ่ายแพ้ของแคว้นเชียงอู๋ก็แน่นอนแล้ว เขาจำเป็นต้องแสดงท่าทีเคร่งเครียดและกังวล
เจียงทิงไป๋รู้เรื่องความเกี่ยวพันภายในนี้ แต่เย่โม่หานไม่รู้ เวลานี้เขาเห็นสีหน้าผิดปกติของเหลิ่งเซียว จึงอดตกอยู่ในห้วงความคิดไม่ได้
ส่วนทางนี้ เหลิ่งเยวี่ยยังอยู่ท่ามกลางสายตาของทุกคน