เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 609 ปัญหาการปลูกต้นไม้ 20 ต้นที่ร่วมเดินทางข้ามศตวรรษ
ถูกเรียกกะทันหันเข้า เหลิ่งเยวี่ยก็รู้สึกแย่ไปทั้งตัว
อะไรเล่า ข้าเพิ่งนั่งลง ยังไม่ได้กินข้าวเลย เจ้ารีบร้อนอะไรนักหนา?
แม้จะบ่นในใจ แต่บนใบหน้าเหลิ่งเยวี่ยยังคงมีสีหน้าหน้าตาย นางค่อย ๆ หันไป ลุกขึ้นยืน แล้วคำนับเจียงทิงไป๋ตามธรรมเนียมของแคว้นเฉียงอู๋
“ฝ่าบาท”
“ไม่ทราบว่าหลังผ่านไปหนึ่งคืน มหานักรบเตรียมโจทย์ข้อที่สามไว้เป็นอย่างไรบ้าง?”
เจียงทิงไป๋ถามอย่างสงบนิ่ง ดูราวกับเตรียมพร้อมไว้ครบถ้วนแล้ว
เหลิ่งเยวี่ยรู้ดีว่าตนคงกินข้าวมื้อนี้ไม่ลงแล้ว จึงตัดสินใจทำใจปล่อยไปตามยถากรรม ลุกจากที่นั่งแล้วเดินไปกลางท้องพระโรงของตำหนักกานฮวา จากนั้นก็หยิบปริศนาเก้าห่วงหยกที่ “ยืม” มาจากเย่จิ่วเฉินเมื่อวานออกมา
“ทูลฝ่าบาท โจทย์ข้อที่สามนี้ คิรัวร์เตรียมพร้อมแล้ว”
เจียงทิงไป๋มองปริศนาเก้าห่วงในมือเหลิ่งเยวี่ย ขมวดคิ้วเล็กน้อย