กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 608 ดูดีเหมือนคนเหมือนสุนัข
เหลิ่งเยวี่ยจ้องเย่จิ่วเฉินเขม็งด้วยดวงตาคู่โตที่ฉาบด้วยไอเย็น ราวกับว่าหากเขากล้าดีดแรงจริง ๆ นางจะหักนิ้วเขาเสีย
ทว่าวินาทีถัดมา ความเจ็บปวดที่คาดว่าจะเกิดขึ้นกลับไม่มาถึง
เย่จิ่วเฉินมีรอยยิ้มละมุนที่มุมปาก ใบหน้าอันงดงามคมคายเต็มไปด้วยความเอ็นดูและอ่อนโยน
นิ้วที่งอค้างอยู่ตรงหน้าผากของเหลิ่งเยวี่ยพลันคลายออกเป็นฝ่ามือ แล้วลูบไล้เรือนผมบนศีรษะของนางเบา ๆ
“เรียบร้อย”
เสียงทุ้มต่ำเปี่ยมเสน่ห์ของเย่จิ่วเฉินดังขึ้น เหลิ่งเยวี่ยอดชะงักไม่ได้
ท่านี้ลูบหัวช่างมีอานุภาพร้ายแรงยิ่งนัก
โดยเฉพาะในยามที่เดิมทีเจ้าคิดว่าจะถูกลงโทษ แต่อีกฝ่ายกลับเพียงลูบศีรษะเจ้าเบา ๆ
ปลายหัวใจของเหลิ่งเยวี่ยสั่นไหวขึ้นมาเองอย่างห้ามไม่อยู่