กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 606 ยังวางท่าปากแข็งอยู่เลย
เมื่อเห็นเหลิ่งเยว่ทำหน้าจริงจังเคร่งขรึม เย่จิ่วเฉินก็แทบกระอักเลือดออกมา
ยังจะบอกว่าทำเพื่อข่านกับชาวเชียงอู๋อีกหรือ?
พูดออกมาแล้วมโนธรรมในใจไม่เจ็บบ้างหรือไร?
เย่จิ่วเฉินจ้องเหลิ่งเยว่าเขม็งอย่างหงุดหงิดอยู่สองวินาที เหลิ่งเยว่กะพริบตาปริบ ๆ สองครั้ง จากนั้นก็ขยับเข้าไปใกล้เย่จิ่วเฉิน
“เจ้าโกรธหรือ?”
เมื่อเห็นใบหน้าของเหลิ่งเยว่ยื่นเข้ามาใกล้โดยไม่ทันตั้งตัว แม้จะอัปลักษณ์เหลือทน แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดหัวใจของเย่จิ่วเฉินกลับสั่นไหวอย่างแรง เขาขยับถอยหลังโดยไม่รู้ตัว แล้วเบือนหน้าหนีพลางยกจอกสุราขึ้น
“เปล่า”
“อ้อ เช่นนั้นก็แปลว่าโกรธ”
เย่จิ่วเฉิน “...”