เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 605 ถึงกับแย่งคนกันซึ่งหน้า
พอเจียงทิงไป๋เอ่ยเช่นนี้ ทั่วทั้งงานเลี้ยงก็เกิดเสียงซุบซิบขึ้นอีกระลอก
เหล่าขุนนางบุ๋นบู๊แห่งซีเหลียงพากันเงยหน้า สีหน้าเปี่ยมด้วยความยินดีและภาคภูมิใจ ส่วนชาวเชียงอู๋กลับเบิกตากว้าง มองเจียงทิงไป๋อย่างเหลือเชื่อ กระทั่งในแววตายังเผยประกายแห่งความหวังว่าเรื่องที่เพิ่งได้ยินทั้งหมดเป็นเพียงภาพลวงตา
มีเพียงเย่โม่หานกับทูตจากต้าโจวที่ดูเหมือนวางตัวเป็นกลาง สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดเป็นพิเศษ
เย่จิ่วเฉินเม้มปาก มองเหลิ่งเยว่เงียบงันไม่เอ่ยคำ เพียงแต่อำนาจเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากร่างกลับน่าหวาดหวั่นยิ่งกว่าเดิม
เหลิ่งเซียวเห็นดังนั้นก็ยกมือขึ้นตบไหล่เย่จิ่วเฉินเบา ๆ คล้ายปลอบประโลม
เหลิ่งเยว่เว้นจังหวะเล็กน้อย “ฮ่องเต้ทรงพระปรีชา คิรัวร์ขอน้อมรับฟัง”
เจียงทิงไป๋ยกมุมปากขึ้นบาง ๆ “ที่จริงวิธีแก้โจทย์ข้อนี้ง่ายมาก