เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 571 สังหารฮ่องเต้ ชิงบัลลังก์
ชั่วพริบตานั้น เหลียนอิ๋งรู้สึกราวกับถูกสายฟ้าฟาดกลางวันแสก ๆ ลงบนตัว เปรี้ยงเดียวก็ผ่าเขาจนไหม้เกรียมข้างนอกสุกนุ่มข้างใน อ่อนปวกเปียกและร้อนฉ่า
สังหารฮ่องเต้ ชิงบัลลังก์!
เดิมทีประสาทของเขาก็ตึงเครียดราวกับคันธนูที่ขึ้นสายจนสุด เพียงแตะนิดเดียวก็อาจพุ่งไปไกลหลายลี้อยู่แล้ว พอเหลิ่งเยวี่ยโผล่มาอย่างกะทันหันโดยไม่ให้ตั้งตัว เหลียนอิ๋งก็รู้สึกราวกับตัวเองกลายเป็นศิลา ขยับไม่ได้ แม้แต่พูดก็ยังพูดไม่ออก
ไม่สิ ต้องบอกว่าพูดไม่ออกต่างหาก
เหลียนอิ๋งหันศีรษะอย่างแข็งทื่อราวกับกลไก มองไปยังด้านหลังของตน แล้วก็เห็นใบหน้างดงามเย็นชา หน้านิ่งไร้อารมณ์ราวกับผืนน้ำนิ่งสนิทเช่นที่คาดไว้
เมื่อเหลิ่งเยวี่ยเห็นเหลียนอิ๋งทำหน้าเหมือนเห็นผี ในใจก็พลันไม่พอใจขึ้นมา
“อะไร ข้าหน้าตาน่ากลัวหรือ?”
เหลียนอิ๋ง “……”
พระชายาอ๋อง ท่านอาจไม่รู้ว่าท่านหน้าตาไม่น่ากลัวหรอกขอรับ แต่การปรากฏตัวของท่านน่ากลัวไปหน่อย