กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 553 เหตุใดเจ้าไม่ไปตายเสีย?
ปูทางมามากพอแล้ว เอาละ เริ่มการแสดงของเจ้าได้
เหลิ่งเยวี่ยทอดดวงตาลึกล้ำดุจสายน้ำตายไร้ระลอกมองฮูหยินหนิงเซียง ก่อนกล่าวอย่างไร้อารมณ์
ฮูหยินหนิงเซียงชะงัก
การแสดงหรือ?
การแสดงอะไร?
หรือว่าเหลิ่งเยวี่ยยังสงสัยในความจริงใจของนาง?
แต่ลองคิดดูแล้วก็ใช่ อย่างไรความบาดหมางในอดีตก็ยังคงอยู่ จะคลี่คลายได้ง่าย ๆ เพียงเพราะนางพูดไม่กี่คำได้อย่างไร?
อย่างน้อยเหลิ่งเยวี่ยก็ไม่ได้โยนนางออกไปเหมือนครั้งก่อน นับว่าเป็นสัญญาณที่ดี
คิดมาถึงตรงนี้ ฮูหยินหนิงเซียงก็อดสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ไม่ได้ นิ้วมือขยับกำแน่นเล็กน้อย ราวกับกำลังเตรียมใจให้ตนเอง หรือไม่ก็กำลังตัดสินใจเรื่องสำคัญบางอย่าง