กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 551 แล้วเหตุใดข้าจะไม่ได้?
เหลิ่งเยว่เบิกตากลมใส มองอู๋จิงแล้วกะพริบตาปริบ ๆ สองครั้ง
ใครนะ?
ฮูหยินหนิงเซียง?
มาหานาง?
เมื่อเห็นเหลิ่งเยว่ทำหน้ามึนงง อู๋จิงก็นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
เหตุใดพระชายาอ๋องของนางจึงทำหน้าเช่นนี้เล่า?
เคราะห์ดีที่เหลิ่งเยว่เรียกสายตากลับมาอย่างรวดเร็ว แล้วหันไปมองท้องฟ้าสีครามนอกหน้าต่างอย่างไร้คลื่นอารมณ์ดังเดิม
ก่อนหน้านี้นางเคยคิดอยู่เสมอว่า หากมีงานที่ไม่ต้องทำอะไรทุกวัน แค่นอนมองฟ้า แล้วเงินลอยมาตกใส่ศีรษะเองก็คงดี
ต่อมาแม่เฝิงใช้คำพูดว่า “ไปเป็นเต่าในสระอธิษฐาน” ทำลายความฝันของเหลิ่งเยว่จนแตกละเอียด