เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 546 ก็ยังเป็นเงินของเขาอยู่ดี!
ราตรีค่อย ๆ ลึกล้ำและเข้มข้นขึ้น
นภาราตรีสีน้ำเงินหมึกแผ่กว้างโอบคลุมแผ่นดินไว้ในความมืด ดวงดาราประปรายแขวนอยู่เหนือเวหาราตรีสีหมึก ทีละดวง ๆ ราวกับสัตว์ร้ายที่ซุ่มเร้นในความมืด อ้าปากกว้าง เผยเขี้ยวคม รอจังหวะแล้วค่อยลงมือ
ภายในค่ายทหารต้าโจว เย่โม่หานฟังรายงานจากผู้ใต้บังคับบัญชา ดวงตาลึกล้ำราวเหยี่ยวพลันหรี่ลง
“ฟู่เหยาถูกเรียกตัวกลับหลินอันแล้วหรือ?”
“ขอรับ ผู้ใต้บังคับบัญชาสืบทราบชัดเจนแล้ว เป็นความจริงแน่นอน ตอนนี้ผู้บัญชาการคนใหม่ของซีเหลียงยังมาไม่ถึงค่ายทหาร ผู้รับผิดชอบกองทัพซีเหลียงอยู่ในขณะนี้คือรองแม่ทัพเฉาอิ๋งกับรองแม่ทัพหลิวเจิง”
เย่โม่หานเม้มริมฝีปากเล็กน้อย คราวนี้ไม่ได้พูดต่อทันที คล้ายกำลังครุ่นคิดบางอย่าง
หลิ่วชิงกับซั่วเฟิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินข่าวนี้แล้วรู้สึกบอกไม่ถูก ไม่ได้อึดอัดหรือหนักใจ แต่ก็ไม่ได้ผ่อนคลายหรือเบาสบาย