เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 543 คนเราล้วนเปลี่ยนแปลงได้
แม่เล้าเดินออกจากศาลาหยกโปรยอย่างร่าเริง พอดีกับเยว่เฉิงที่เดินเข้ามา ทั้งสองเผชิญหน้ากันจนเกือบชนกันเต็มแรง
เพื่อความรอบคอบ อู๋จิง เยว่เฉิง และสิงอวิ๋นต่างก็ใช้วิชาแปลงโฉมมาแล้ว
แม่เล้ามองเยว่เฉิงพลางถอนใจอยู่ในใจ
เฮ้อ คนกลุ่มนี้ถึงจะโง่ไปหน่อย แต่มีเงินนะ ถ้าหน้าตาไม่ขี้เหร่ขนาดนี้ บางทีนางอาจจะ...
ช่างเถิด ช่างเถิด!
รีบหนีไปก่อนจะดีกว่า ขณะที่เจ้าพวกโง่นี่ยังไม่ทันตั้งตัว
คิดแล้วแม่เล้าก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอยในพริบตา
เจียงทิงไป๋อยากไว้อาลัยต่ออีกสักหน่อย แต่กลับไม่มีโอกาสแล้ว
ตอนนี้เยว่เฉิงคุ้นเคยกับศาลาหยกโปรยจนไม่อาจคุ้นเคยไปกว่านี้แล้ว แม้ที่นี่จะเปลี่ยนเจ้าของไปคนหนึ่ง แต่บริหารกิจการไม่ดี ทั้งยังไม่ได้ซ่อมแซมหรือปรับปรุงอะไร ทุกอย่างจึงยังเหมือนเมื่อก่อน