เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 542 ลาก่อน เงินของข้า
ภายในตำหนักกานฮวา เจียงสิงเลี่ยประทับสูงอยู่บนบัลลังก์มังกร พระหัตถ์ทั้งสองวางบนหัวมังกรของที่วางแขนอย่างเป็นธรรมชาติและเปี่ยมบารมี ใบหน้าเคร่งขรึมสง่างาม ดวงตาคมกริบจับจ้องเหล่าขุนนางที่หมอบกราบอยู่เบื้องพระบาท
ทุกครั้งที่เป็นเช่นนี้ อำนาจและความปรารถนาในใจเขาก็ได้รับการเติมเต็มอย่างไร้ขีดจำกัด
ตั้งแต่วันแรกที่เกิดมา เจียงสิงเลี่ยก็รู้ว่าตนต้องยืนอยู่บนจุดสูงสุดแห่งอำนาจ เหยียดมองสรรพชีวิตและใต้หล้า
เกิดมาเป็นราชา ทุกสิ่งในโลกเมื่ออยู่ในสายตาเขาก็เล็กจ้อยประหนึ่งมดปลวกและแมลงชีปะขาว
แต่สิ่งมีชีวิตเล็กจ้อยเหล่านี้มักมีบางตนไม่รู้สถานะของตนเอง
มักมีบางคนที่กล้าขัดขืนเขา
เจียงสิงเลี่ยรู้สึกว่าน่าขันยิ่งนัก
แต่ในเมื่อเป็นมดปลวกและแมลงชีปะขาวที่ไม่เชื่อฟัง จะเก็บไว้ก็ไร้ประโยชน์
บดขยี้ให้ตายก็พอ