เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 536 ปรารถนาแทบแย่
นอกหน้าต่าง ฝนยังคงตกกระหน่ำไม่ขาดสาย หยาดฝนตกกระทบหน้าต่างและพื้นดิน ส่งเสียงหยดแหมะต่อเนื่องไม่ขาดหู
ภายในห้อง ไอร้อนอบอวลลอยกรุ่นขึ้นมา แต่งแต้มอากาศให้ดูราวกับแดนเซียน
บนพื้นเปียกชื้น คราบน้ำยังคงเห็นได้ชัดเจน
ภายในอ่างไม้ เหลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉินนั่งหันหน้าเข้าหากัน น้ำอุ่นท่วมถึงอกของทั้งสอง จากการเคลื่อนไหวเมื่อครู่ สายน้ำยังคงกระเพื่อมไหวเบา ๆ
ดวงตาลึกล้ำสีครามหมึกของเย่จิ่วเฉินดุจท้องฟ้ายามราตรี จับจ้องเหลิ่งเยวี่ยโดยไม่กะพริบ
เส้นผมและเสื้อผ้าของเหลิ่งเยวี่ยเปียกชุ่มไปหมดตั้งแต่ตอนที่ตกลงไปในน้ำเมื่อครู่ เส้นผมดำสนิทแนบอยู่ข้างแก้มทั้งสองข้าง บ่า และแผ่นหลัง หยดน้ำบางหยดค่อย ๆ ไหลลงอย่างอ้อยอิ่งไปตามผิวขาวผ่องงดงามของเหลิ่งเยวี่ย จากแก้ม ลำคอ บ่า และหน้าอก... ก่อนจะไหลไปถึงจุดที่สายตาเย่จิ่วเฉินมิอาจเอื้อมถึง