เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 509 ยังไม่ค่อยพอใจนัก
สีหน้าของเย่จิ่วเฉินที่เดิมมืดครึ้มราวเมฆดำทะมึนปกคลุมฟ้า พลันหลุดจากความเคร่งขรึมทันที เมื่อเหลิ่งเยวี่ยแสดงฝีมือระดับเซียนขึ้นอย่างกะทันหันจนเขาไม่ทันตั้งตัว
อยู่ดี ๆ นางถอดเสื้อผ้าทำไม?
แถมยังเป็นกลางป่าเขารกร้างเช่นนี้ ทั้งข้าง ๆ ยังมีเยว่เฉิงกับอู๋จิงอยู่ด้วย!
เยว่เฉิงกับอู๋จิงเหลือบเห็นท่าทางของเหลิ่งเยวี่ยจากไกล ๆ ก็หันหลังให้ตั้งนานแล้ว
พระชายาอ๋องของพวกนางจะทำเรื่องประหลาดเพียงใด พวกนางก็ไม่แปลกใจ ขอเพียงยึดหลักไม่มองสิ่งที่ไม่สมควรมอง ไม่ฟังสิ่งที่ไม่สมควรฟัง และไม่พูดสิ่งที่ไม่สมควรพูดให้ได้ตลอดก็พอ
เย่จิ่วเฉินเห็นว่าเยว่เฉิงกับอู๋จิงถอยไปไกลและหันหลังให้แล้ว ไม่มองมาทางพวกเขา อารมณ์จึงผ่อนคลายลงไม่น้อย
แต่พอหันกลับมาเห็นเหลิ่งเยวี่ยกำลังถอดเสื้ออย่างเป็นงานเป็นการ แถมท่าทางยังคล่องแคล่วอย่างยิ่ง เขาก็รู้สึกแย่ขึ้นมาอีกในทันที
ขมับเต้นตุบ ๆ เหตุใดถึงปวดเช่นนี้?