เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 481 ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะให้ภรรยาเลี้ยง
นภายามราตรีเป็นสีน้ำเงินเข้มราวหมึก ประหนึ่งมหาสมุทรใต้ท้องฟ้าพร่างดาว มืดสลัวและลึกลับ
ทว่าเหลิ่งเยวี่ยกลับประหนึ่งจันทร์กระจ่างเสี้ยวหนึ่งกลางนภาราตรี เย็นเยียบและสูงส่ง
ใบหน้าแข็งกร้าวของฟู่เหยาแข็งค้างไปเล็กน้อย ดวงตาดำคมกริบราวกับจับต้องได้ จ้องตรงไปยังเหลิ่งเยวี่ย
“ข้าฟู่เหยา ขอฟังรายละเอียด”
“ง่ายมาก แค่เปลี่ยนลูกธนูธรรมดาให้เป็นลูกธนูเพลิง ส่วนหนึ่งใช้โจมตีเสบียงกับกระโจมทหาร อีกส่วนใช้ปิดทางทั้งสี่ด้านของค่ายทหาร ป้องกันไม่ให้เหล่าทหารหลบหนี
ทำเช่นนี้ กองทัพข้าศึกหนึ่งหมื่นนายก็เพียงพอจะยึดค่ายทหารของเราได้แล้ว!”
บรรยากาศเงียบสงัดเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นไม่สงบ เพราะคำพูดของเหลิ่งเยวี่ย
เหล่าทหารที่ยืนมุงดูอดไม่ได้ที่จะเริ่มซุบซิบกันอีกครั้ง
“พูดได้ถูกต้อง!”