กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 480 ห่างกันมิใช่น้อย
“ไม่จำเป็น!”
ฟู่เหยาไม่แม้แต่จะคิด ก่อนตอบอย่างหนักแน่นเด็ดขาด “ทำตามที่พระชายาอ๋องกล่าวก็พอ!”
“ได้!”
เหลิ่งเยว่พยักหน้า “เช่นนั้นข้าเริ่มก่อน?”
ฟู่เหยาผายมือเชิญเหลิ่งเยว่
เหลิ่งเยว่หันไปมองรอบด้านด้วยสีหน้าเรียบเฉย
จุดที่ค่ายทหารตั้งอยู่เป็นหุบเขาที่มีภูเขาล้อมรอบทั้งสี่ด้าน ภูมิประเทศตรงนี้ลาดชันอย่างยิ่ง จุดสูงสุดทางทิศตะวันออก ตะวันตก ใต้ และเหนือ ต่างตั้งหอสังเกตการณ์พร้อมกองไฟไว้ล่วงหน้า มีทหารประจำการคอยเฝ้าระวังอยู่บนนั้น
ต้องยอมรับว่าฟู่เหยามีพรสวรรค์ด้านการศึกสงครามจริง ๆ
การตั้งค่ายทหารของแม่ทัพในพื้นที่เช่นนี้ หากกองทัพศัตรูคิดจะลอบโจมตีหรือบุกตีแทบเป็นไปไม่ได้