เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 473 ไม่มีคำว่าถอย
ฮุยอี้ได้แต่มองเย่จิ่วเฉินกับเหลิ่งเยวี่ยแสดงความรักใส่หน้าเขา ถูกป้อนอาหารสุนัขจนเต็มปาก
ยังดีที่หลังจากเย่จิ่วเฉินป้อนอาหารสุนัขแล้ว ก็ยังมีน้ำใจหันมามองฮุยอี้
“เพราะเจ้าไม่เหมือนพวกเขา”
เจ้าไม่เหมือนพวกเขา!
ไม่เหมือน!
บางทีเย่จิ่วเฉินอาจพูดประโยคนั้นออกมาตามใจนึก หรืออาจเพียงกล่าวข้อเท็จจริงอย่างตรงไปตรงมา แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด เมื่อเสียงนั้นเข้าหูฮุยอี้ ก็ราวกับมีก้อนหินมหึมาทิ้งลงกลางทะเลสาบอันสงบนิ่งในใจ ทำให้หัวใจเขากระเพื่อมระลอกแล้วระลอกเล่าในชั่วพริบตา
ฮุยอี้จ้องเย่จิ่วเฉินด้วยดวงตาดำสนิท
เหลิ่งเยวี่ยนั่งอยู่ข้าง ๆ ทนไม่ไหวขึ้นมาทันที!
ก็นั่นน่ะสิ เจ้าปีศาจน้อยของนางชอบเผลอไปหยอกคนอื่นโดยไม่รู้ตัวอยู่เรื่อย “เพราะเจ้าไม่เหมือนพวกเขา” อะไรกัน คำพูดแบบนี้จะพูดส่งเดชได้หรือ พูดไปแล้วอีกฝ่ายจะไม่ถูกหยอกได้หรือ แล้วถ้าถูกหยอกขึ้นมาจะทำอย่างไร?