เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442 นิสัยเช่นนี้ไม่ดี
เหลิ่งเยวี่ยตีสีหน้าเคร่งขรึมสมกับเป็นยอดคน ก่อนโยนคำพูดอย่างไม่สบอารมณ์ออกมาประโยคหนึ่ง ทำเอาขันทีตัวปลอมที่เตรียมใจไว้แต่แรกแทบเสียขวัญ ดวงตากลมโตเบิกกว้างจ้องนาง ราวกับกำลังถามว่า—
“ท่านไม่ได้จะสอบสวนข้าหรือ?”
แม้เขาจะไม่ได้พูดออกมาจริง ๆ แต่เหลิ่งเยวี่ยก็จับความหมายได้อย่างเฉียบไว จึงเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉยว่า
“ใครบอกว่าการสอบสวนต้องถามด้วย?”
กล่าวจบ นางก็หันไปมองเย่จิ่วเฉิน
เย่จิ่วเฉินอยู่กับเหลิ่งเยวี่ยมานานขนาดนี้ หากพูดถึงการสอบสวน เขาเคยเห็นเพียงครั้งเดียวตอนเหลิ่งเซียว ดังนั้นเดิมทีเขาคิดว่าเหลิ่งเยวี่ยจะใช้กลเดิมอีกครั้ง ไปหาแมงป่อง ตะขาบ งูพิษอะไรพวกนั้นมาเล่นงานคน แต่ดูตอนนี้แล้ว คล้ายจะไม่ใช่เช่นนั้น
“มีอะไรหรือ?”
“ท่านไม่ให้ข้าถอดกางเกงผู้ชาย เช่นนั้นท่านไปถอดให้เขาเสีย”
เหลิ่งเยวี่ยพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง เย่จิ่วเฉินกับขันทีตัวปลอมกลับยืนอึ้งอยู่กับที่ทันที