เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 429 เช่นนั้นเจ้าก็กินอึให้ข้าดูสิ
เหลิ่งเยวี่ยพูดอย่างจริงจัง สีหน้าไร้ความรู้สึก ทว่าในใจด่ากราดไปแล้ว
ใคร ๆ ก็บอกว่าพอตั้งครรภ์แล้วจะโง่ไปสามปี ก่อนหน้านี้นางยังไม่เชื่อ ตอนนี้ดูท่าจะมีหลักวิทยาศาสตร์รองรับอยู่จริง
เมื่อนึกย้อนกลับไป เสี่ยวเฉียวคนนั้นแม้จะดูน่าสงสารและอเนจอนาถอย่างยิ่ง แต่สองมือของนางกลับมีพิรุธมาก
มือของสาวใช้ทั่วไป ต่อให้เป็นจู้เอ๋อร์ที่คอยปรนนิบัติเหลิ่งเยวี่ยใกล้ชิดในทุกวันและไม่ได้ทำงานหนัก ก็ยังหยาบกร้านอยู่บ้างเล็กน้อย
แต่เสี่ยวเฉียวคนนั้นพูดซ้ำไม่ขาดปากว่าทำงานอยู่ในครัว ทว่ามือทั้งสองกลับไม่มีความหยาบกร้านแม้แต่น้อย นอกจากขี้เถ้าเตาที่จงใจป้ายไว้ ยิ่งไปกว่านั้น หากสังเกตให้ดีจะเห็นว่ามือคู่นั้นเนียนนุ่มขาวผ่อง แทบจะเทียบกับมือของนางได้เลย
อีกทั้งเส้นทางที่พวกเขาใช้กลับมาก็ไม่ได้ผ่านครัวของจวนอ๋อง เหตุใดคนทำงานในครัวสองคนนั้นถึงบังเอิญไปอยู่ที่นั่นได้?