เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 428 มีลูกเพิ่มอีกสักหลายคนก็หมดเรื่อง
เหลียงเฉี่ยนนั่งอยู่บนเก้าอี้ มองเหลิ่งเซียวอย่างเหม่อลอย ถ้อยคำมากมายติดอยู่ในลำคอ จนไม่อาจเปล่งออกมาได้แม้แต่คำเดียว
“เฉี่ยนเอ๋อร์ หนังสือหย่าฉบับนั้นเขียนให้ข้าเอง ไม่ใช่เขียนให้เจ้า”
“ข้าคิดว่าเหลิ่งเซียวในอดีตช่างน่าชิงชังนัก ทำร้ายเจ้า ทั้งยังเกือบทำร้ายลูก ไม่ว่าจะมีสาเหตุใด ก็ไม่ควรเขียนหนังสือเช่นนั้นออกมา”
“เพราะฉะนั้นเฉี่ยนเอ๋อร์ เหลิ่งเซียวในอดีตไม่คู่ควรจะเป็นสามีของเจ้าอีกแล้ว”
“เจ้าหย่าเหลิ่งเซียวในอดีตเสียเถอะ”
เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ เหลียงเฉี่ยนก็เบิกตากว้างทันที ทั้งไม่อยากเชื่อและทำอะไรไม่ถูก
ที่แท้หนังสือหย่าของเหลิ่งเซียวฉบับนั้นเขียนให้ตัวเขาเอง
แต่…แต่ข้าไม่เคยคิดจะหย่าเขาเลยสักนิด!
เหลียงเฉี่ยนอยากปฏิเสธตามสัญชาตญาณ ทว่าในวินาทีถัดมา นางก็เห็นเหลิ่งเซียวเอ่ยต่อ