เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419 กู่แม่ลูก
พริบตาเดียว กำหนดเวลาสามวันก็มาถึง
ตลอดสามวันนี้เหลิ่งเยวี่ยใช้ชีวิตอย่างผ่อนคลายสำราญใจ ดูราวกับไม่ร้อนใจเลยสักนิด แต่เช้าตรู่วันนี้นางกลับตื่นขึ้นพร้อมกับเย่จิ่วเฉิน แล้วมาหยุดอยู่หน้าห้องของกระเรียนขาวแต่เช้า
เหลิ่งเยวี่ยมาด้วยท่าทีเกรี้ยวกราด ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายเย็นเยียบ แทบจะขาดเพียงถือดาบยาวสี่สิบเมตรไว้ในมือ
เห็นเหลิ่งเยวี่ยเป็นเช่นนี้ เย่จิ่วเฉินก็อดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้
ช่วยไม่ได้ แม้นางจะไม่พูด ไม่ทำอะไรเลย ขอเพียงเย่จิ่วเฉินเห็นนาง มุมปากของเขาก็จะยกยิ้มขึ้นมาเอง
เจียงทิงไป๋มาถึงในเวลาไล่เลี่ยกัน
เพียงแต่เจียงทิงไป๋ดูมืดมนไปทั้งตัว ใบหน้าเคร่งขรึมราวกับลมกรรโชกฝนกระหน่ำกำลังจะโหมลงมาในเร็ว ๆ นี้
เมื่อเห็นเหลิ่งเยวี่ย เขาก็แค่นเสียงเย็นชาอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วเบือนหน้าไป
เขายังผูกใจเจ็บอยู่นี่เอง!