กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 418 พยายามอีกนิด!
ค่ำคืนนี้ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะไม่สงบ
แม้ร่างของเหลิ่งเยวี่ยและเย่จิ่วเฉินจะชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ทั้งคู่ก็ยังคงกอดกันแนบแน่นไม่ยอมปล่อย
เย่จิ่วเฉินวางคางลงบนกระหม่อมของเหลิ่งเยวี่ย สูดกลิ่นหอมเย็นเฉพาะตัวของนางอย่างตะกละตะกลาม
เหลิ่งเยวี่ยเหนื่อยอยู่ไม่น้อยจริง ๆ
“ฮ่องเต้ก็ลำบากอยู่เหมือนกัน”
ทันใดนั้น เหลิ่งเยวี่ยก็เอ่ยประโยคที่ไร้วี่แววล่วงหน้าขึ้นมา เย่จิ่วเฉินชะงัก แล้วคลายอ้อมแขนจากนาง
“เวลานี้ยังคิดถึงบุรุษอื่นอีกหรือ?”
น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือแหบพร่าแฝงคำเตือนเข้มข้น เหลิ่งเยวี่ยจึงอดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่เจ้าปีศาจน้อยตนนั้นสุดแรงเกิดในใจ
“หึงได้ไร้เหตุผลจริง ๆ”