กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 393 เจ้าล้อข้าเล่นหรือ?
เจียงสิงเลี่ยมีสีหน้าเย็นชา แววตาเยียบเย็นจับจ้องเย่จิ่วเฉิน ขณะที่เย่จิ่วเฉินกลับมีสีหน้าสงบนิ่ง มุมปากแต้มรอยยิ้ม
ไม่! ไม่ถูก!
เย่จิ่วเฉินเข้าวังยามดึก หรือจะมาเพียงเพื่อกล่าวโทษและทำให้เขาโกรธเท่านั้น?
ชั่วขณะนั้น สมองของเจียงสิงเลี่ยเริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว
จากความเข้าใจที่เขามีต่อเย่จิ่วเฉิน อีกฝ่ายไม่ใช่คนไร้สาระเช่นนี้ การกระทำเช่นนี้ต้องมีจุดประสงค์บางอย่างแน่นอน
แต่จุดประสงค์นั้นคืออะไรกัน?
คนที่ทำให้เย่จิ่วเฉินเข้าวังยามดึก ทั้งยังพูดถ้อยคำเช่นนี้ได้ ในใต้หล้ามีเพียงคนเดียว
เหลิ่งเยวี่ย!
แต่เหลิ่งเยวี่ยเองก็ไม่ทำเรื่องเช่นนี้โดยไร้เหตุผล