เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 389 เจ้าก็ทนเอาเองช้า ๆ
เหลิ่งเยว่ไปตามหาไส้ศึกด้วยท่าทีเกรี้ยวกราด ขณะเดียวกันเย่จิ่วเฉินก็เดินเข้าไปในห้องแล้ว
เพราะเหลิ่งเยว่สั่งไว้ก่อนหน้านี้ เวลานี้จึงห้ามผู้ใดเข้าไปในห้องนี้ ยกเว้นเหลิ่งเยว่กับเย่จิ่วเฉินสองคน
ถึงอย่างไรคนตระกูลเหลิ่งเหล่านั้นดูเหมือนใจแข็งดั่งหินผา แต่แท้จริงแล้วแต่ละคนใจอ่อนยิ่งกว่าใคร
การที่เหลิ่งเซียวจะถอนฤทธิ์ยาและเลิกพิษเสพติด ไม่ใช่การต่อสู้ของเขาเพียงคนเดียว แต่เป็นของทั้งครอบครัว
ไม่ว่าเหลิ่งเซียวจะวิงวอนอย่างขมขื่น หรือเจ็บปวดจนควบคุมตัวเองไม่ได้เพียงใด พวกเขาก็ต้องกัดฟันทำใจแข็ง มิฉะนั้นหากเกิดข้อผิดพลาดแม้เพียงนิดเดียว ทุกอย่างก็อาจล้มเหลวได้
นี่คือสนามรบที่ไร้ควันธนู
สำหรับเหลิ่งเยว่แล้ว นี่ก็เป็นการต่อสู้ที่ต้องชนะให้ได้
เวลานี้เหลิ่งเซียวยังคงถูกมัดติดกับเก้าอี้อย่างเงียบงันและอ่อนแรง เมื่อได้ยินเสียง เขาก็เงยหน้าขึ้นอย่างอดไม่ได้