เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 379 สิ่งที่ต้องการก็คือชีวิตของท่านนั่นแหละ
นายท่านสือพลันงุนงงอีกครั้ง
น้องชายเคยบอกเขาว่า หากอยากรู้ความคิดที่แท้จริงของคนคนหนึ่ง ก็อย่าฟังสิ่งที่เขาพูดออกมา แต่จงฟังสิ่งที่เขาคิดอยู่ในใจ
หากต้องการฟังความในใจของคนผู้นั้น ก็ให้มองดวงตาของเขา
ยามนี้ตนเองกำลังคุกเข่าอยู่ต่อหน้าบุรุษเบื้องหน้า จ้องมองดวงตาของเขา ทว่าดวงตาคู่นั้นดำสนิทลึกล้ำ ประหนึ่งมหาสมุทรใต้ท้องฟ้ายามราตรี กว้างใหญ่ไพศาล คลื่นโหมซัดกระหน่ำ แต่กลับมองอะไรไม่ทะลุและหยั่งไม่ถึง
กลับเป็นตนเองเสียอีกที่รู้สึกราวกับกำลังจะถูกมหาสมุทรและคลื่นยักษ์กลืนกิน
ความหวาดกลัวประหลาดในใจนายท่านสือยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
หากกล่าวว่าหญิงหน้าตาเย็นชาผู้นั้นน่ากลัว เช่นนั้นบุรุษเบื้องหน้าที่มุมปากประดับรอยยิ้มและมีท่าทีเป็นมิตรผู้นี้ยิ่งน่าสะพรึงกลัวกว่า
เหลิ่งเยวี่ยนั่งอยู่ข้างหนึ่ง มองบทสนทนาระหว่างเย่จิ่วเฉินกับนายท่านสือด้วยสายตาเย็นชา ในใจอดนึกสนใจเย่จิ่วเฉินขึ้นมาไม่ได้