เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 378 ใช่ และไม่ใช่
ตอนเหลิ่งเยว่พูดเช่นนี้ สีหน้าของนางเรียบเฉย น้ำเสียงก็เช่นกัน
แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด เมื่อเห็นเหลิ่งเยว่สงบนิ่งเช่นนี้ ในใจนายท่านสือกลับพลันเกิดความหวาดกลัวอย่างไร้สาเหตุ ความรู้สึกนั้นราวกับมีดในมือนางพร้อมจะเฉือนลงมาได้ทุกเมื่อโดยไม่มีเหตุผล
ขอเพียงหญิงตรงหน้าต้องการทำเช่นนั้น
นายท่านสือไม่กล้าขยับ ร่างแข็งทื่อราวกับรูปปั้น
นอกประตู เสียงทุบประตูโครมครามกับเสียงตะโกนอย่างอวดอำนาจยังคงดังต่อเนื่อง
แต่นายท่านสือไม่กล้าส่งเสียง กระทั่งขยับตัวยังไม่กล้า
เย่จิ่วเฉินยังคงพิงกำแพงเอียง ๆ ราวกับกำลังชื่นชมภาพทิวทัศน์ มองเหลิ่งเยว่กับนายท่านสือด้วยสายตาชื่นชม ส่วนซ่วนจู้ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รู้สึกได้เพียงเหงื่อผุดเต็มหน้าผาก
สองคนนี้เป็นอะไรกันแน่?
ข้างนอกมีคนมากมาย อีกไม่นานก็จะบุกเข้ามาแล้ว ต่อให้พวกเขาจับนายท่านสือไว้ได้ ก็อาจไม่ได้เปรียบเสียหน่อย